Bir milletin hayatında öyle günler vardır ki takvim yaprakları değişse de anlamı eskimez. Yıllar geçer, nesiller büyür, şehirler değişir; fakat bazı değerler bir milletin hafızasında yaşamaya devam eder. Cumhuriyet, işte böyle bir emanettir. Yalnızca geçmişten kalan bir hatıra değil, geleceğe karşı taşıdığımız sorumluluktur.
29 Ekim 1923... Bir milletin kendi kaderini belirleme iradesi, Cumhuriyet'in ilanıyla tarihî bir anlam kazandı. Bu, yalnızca bir yönetim biçiminin belirlenmesi değil; egemenliğin millete ait olduğunun ilanıydı.
Peki, aradan geçen yılların ardından kendimize şu soruyu sorabiliyor muyuz: Cumhuriyet bize ne bıraktı, biz gelecek nesillere ne bırakıyoruz?
Bir eğitimci olarak Cumhuriyet'i düşündüğümde, önce bir sınıfın kapısını aralıyorum. Sıralarında geleceği taşıyan çocukları, merakla kaldırılan elleri ve henüz gerçekleşmemiş hayalleri görüyorum. Çünkü Cumhuriyet'in geleceği, çocuklara sunduğumuz imkânlarda, eğitimde sağladığımız fırsat eşitliğinde ve onlara aşıladığımız değerlerde saklıdır.
Bir çocuğun kaderi, doğduğu yerin veya ailesinin imkânlarının gölgesinde kalmamalıdır. Her çocuk, hayallerini gerçekleştirebileceği adil bir geleceği hak eder. Öğretmenin görevi yalnızca bilgi aktarmak değil; düşünen, sorgulayan, vicdanlı ve özgüvenli insanlar yetiştirmektir.
Çünkü bir ülkenin gerçek zenginliği, yalnızca sahip olduğu kaynaklarla değil, yetiştirdiği insanlarla ölçülür.
Cumhuriyet'i sevmek, yalnızca bayraklarla süslenen sokaklarda, törenlerde ve kutlama cümlelerinde anlam bulmaz. Bir haksızlık karşısında adaleti savunmakta, farklı düşüncelere saygı duymakta, insan onurunu korumakta ve herkesin hakkını gözetmekte de kendini gösterir.
Cumhuriyet'in değerlerini yaşatmak, onları yalnızca anmak değil, günlük hayatımızın bir parçası hâline getirmektir. Zira büyük idealler, ancak davranışlarımızla güçlenir.
Mustafa Kemal Atatürk'ü ve Cumhuriyet'in kuruluşunda emeği bulunanları anarken, onların bizlere bıraktığı mirasın sorumluluğunu da hatırlamalıyız. Geçmişe duyulan saygı, geleceğe gösterilen özenle anlam kazanır.
Her 29 Ekim'de bayraklarımızı gururla dalgalandırırken, o bayrakların gölgesinde büyüyen çocukların hayallerine de sahip çıkmalıyız. Onlara daha adil, daha özgür, bilimin ve eğitimin değer gördüğü bir ülke bırakmak hepimizin ortak sorumluluğudur.
Ben Cumhuriyet'i yalnızca geride kalmış bir tarih olarak görmüyorum. Henüz yazılmamış sayfalarda, kurulmayı bekleyen hayallerde ve geleceğe umutla bakmak isteyen çocukların gözlerinde görüyorum.
Çünkü Cumhuriyet, geçmişten devraldığımız bir onur, bugün korumamız gereken bir sorumluluk ve yarınlara taşıyacağımız bir umuttur.
Bir milletin en büyük eseri, yalnızca tarihe bıraktığı iz değil, geleceğe yetiştirdiği insanlardır.
Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun.
