Neler sığmaz ki bu üç noktaya…
Hayaller, hayatlar, planlar, arzular, emeller… Belki hasret dolu cümleler, bazen sitem dolu kelimeler… İnsanın en uzun cümlesidir üç nokta. Başlangıçlar da bitişler de hep bu üç noktada gizlidir.
İnsan, yeri gelir içindeki duyguları kâğıda döker; yazar, çizer, kelimeleri dans ettirir en büyük yazarlar gibi… Yahya Kemal Beyatlı, Ahmet Mithat Efendi gibi…
Yeri gelir en onulmaz hislerini resme aktarır, çizerek yansıtır hayallerini kâğıda. O derûnundaki kayboluşları boyalarla, fırça darbeleriyle anlatır bizlere; bir Osman Hamdi Bey gibi…
Bazıları ise birkaç notaya döker iç âlemindeki heyûlaları… Buhurizade Mustafa Itri, Hammamizade İsmail Dede Efendi gibi besteler yapar; ruhunun en derin köşelerinde gizli kalan duygularını notalarla dışa vurur. Sanat yoluyla haykırır âleme bütün hislerini.
Kimi, bir iki bakışıyla sessiz ve sözsüz yapar işini. Anlarsın ne anlatmak istediğini… Bazen tek bir bakış yeter anlayana.
Kimi çaldığı enstrümanla anlatır hayallerini. Kendi hakikatini çalgısıyla yayar âleme. Neşet Ertaş gibi öttürür bağlamayı…
İşte bazıları vardır ki alır kalemi eline, koyar kâğıdı önüne ve kalemi oynatır kâğıdın üstünde. Yazı yazmaz sanki… Kalem onun için bir dosttur; kâğıt ise o dosta yaren olan başka bir dost… Ama kalemin bütün sırlarını da açığa çıkarır. Yazar, sırrı kaleme verdi mi sır açığa çıkar.
Dökülür şelale misali kelimeler… Coşar aktıkça pınardan cümleler… Cümleler, bir damla misali o coşkun şelaleye ahenk olur. Kaleme verdin mi sırrı, ifşa oldun demektir.
Her insan bir sır taşır. Kimi yüreğinde saklar en kuytu köşelerde, herkesten gizler hayallerini. Yazanlar ise belki de sırrı saklamanın ağırlığından olacak, artık kaleme başvurur. Yazar durur… Yazdıkça yazar. Yazdıkça pınardan daha çok su gelir.
İşte o su, yazılan her bir detaydır. Her nokta, her harf, her kelime ya da her cümle o kaynaktan akar ve bir akarsu gibi, bir şelale gibi artık onu durdurmak çok güçtür.
Her harf bir noktadır aslında. Her şey bir noktayla başlar ve bir noktayla biter. Bir nokta, bütün bir ifadenin sonudur. En güzel cümleler, en şatafatlı sözler, en elemli ya da en masum ifadeler… Velhasıl her şey bir noktayla biter. Tek bir nokta her şeyi bitirebilir.
Peki ya üç nokta?..
Üç nokta hakkında belki de en güzel söz şu olacaktır zannımca:
“Bazen yüzlerce cümlenin şerh edemediği bir hakikati, bir üç nokta şerh eder; açıklar.”
Evet… İnsan her duygusunu, her hissini kaleme dökemez. Nice saklı hatıralar, özlemler ve hasretlikler vardır ki hiçbir kelime onu karşılamaz. Hiçbir söz onu anlatamaz. Hiçbir ifade ya da en süslü cümleler onun yanında fuzulî kalır.
İşte onun için bir üç nokta konulur… Ve onu okuyan, ne isterse onu yazar. Bir üç noktayla doldurur boş kalan bütün hayallerini.
Ve o üç nokta, belki de bütün insanlığın ortak kaderidir. Herkesin ortak dilidir. Özlemlerini, acılarını, hasretlerini anlatamayanlar; kelimeye dökemeyenler ya da dökmek istemeyenler, aslında sadece bir üç noktayla her şeyi anlatır okumasını bilen dillere…
Biz de şimdi, okumasını bilen yürekler için buraya bir üç nokta bırakalım ve anlatmak istediklerimiz tamam olsun inşallah…
İsteyen istediği gibi okusun, yazan istediği gibi yazsın. İçinizde ne varsa öyle şerh edin bu yazıyı. Burada anlatmak isteyip de anlatamadıklarım işte bu üç noktada gizlidir…
Okumasını bilene…
Vesselam.
